خوب تعطيلات نوروز هم با همه خوبی هايش گذشت و از چهارشنبه دوباره بايد به قول دکتر عطاران "لذت های بی زمان" را کنار بگذاريم و به برنامه عادی روزانه مشغول شويم. وقتی به کارهايي که در اين 13 روز انجام دادم نگاه می کنم، می بينم اصلاً کارنامه رضايت بخشی را به جا نگذاشته ام. با آن که سعی کردم در اين روزها ميزان گردش خود، مهمانی و حتی ديدن تلويزيون را کم کنم ولی همانطور که خودتان هم می دانيد ديگر از يک حدی کمتر امکان ندارد. ديروز داشتم يک سری ترجمه ها را که قبلاً انجام داده بودم مرتب می کردم. برخی از ترجمه ها خيلی خوب و روان و برخی خيلی بد بودند و مجبور شدم دوباره آن ها را اصلاح کنم. در بين اين ترجمه ها، يک چيز نظر من را جلب کرد و آن مطالبی از کنفرانس يادگيری سيار 2004 بود. در گزارشی از اين کنفرانس آمده است شرکت کنندگان سه مبحث اصلی را در رابطه نسبت بين يادگيری سيار و يادگيری الکترونيکی ارايه نمودند. اول، اينکه يادگيری سيار در واقع زير مجموعه يادگيری الکترونيکی است. اين نگرش نوعی يادگيری ترکيبی را پيشنهاد می نمود. دوم، اينکه يادگيری سيار چيزی فراتر از يادگيری الکترونيکی است و برای يادگيری خود انگيخته و در سطحی وسيع مورد استفاده قرار می گيرد. و سوم، يادگيری سيار روشی قدرتمند برای جلب توجه يادگيرندگان دارای شرايط ويژه، به خصوص کسانی است که به هر دليلی نمی توانند در کلاس های درسی سنتی مشارکت کنند. امروز نمی خواهم خيلی به مباحث علمی بپردازم چون می دانم 13 فروردين است و شما حتماً آماده شده ايد که يک روز خوب را کنار خانواده بگذرانيد. فقط خواستم اشاره ای به اين مطلب کرده باشم. به اميد خدا بعدها به طور مفصل مطالبی را در زمينه نسبت يادگيری سيار و يادگيری الکترونيکی ارايه می کنم . باز اميدوارم سال 1387 سالی سرشار از موفقيت و شادی
برای همه شما دوستان و زحمت کشان حوزه تعليم و تربيت اين مرز و بوم باشد
